Αυξάνεται ο αριθμός των τουρκικών F-16 που στέλνει η Άγκυρα στη βόρεια Κύπρο με το πρόσχημα της τάχα «προστασίας της βόρςιας Κύπρου από τα ιρανικά drone.
Όπως ανακοίνωσε ο Askin Meseli, αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του ψευδοκράτους τη Δευτέρα θα προσγειωθούν στο αεροδρόμιο της Τύμπου 6 τουρκικά F-16 αντί των 4 που ήχε ανακοινωθεί αρχικά.
Ο Shay Gal αντιπρόεδρος της Ισραηλινής Αεροπορικής Βιομηχανίας σε ανάρτησή του αναφέρει ότι η Τουρκία υιοθετεί το μοντέλο Σομαλία και στη βόρεια Κύπρο.
Αναφέρει πιο συγκεκριμένα:
«Η Άγκυρα επαναλαμβάνει το μοντέλο της Σομαλίας. Μια κρίση γίνεται πρόσχημα. Το πρόσχημα γίνεται μόνιμη στρατιωτική παρουσία. Η τουρκική κατοχή της Κύπρου είναι επίσης θέμα εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ.
Η Κύπρος βρίσκεται στο ίδιο στρατηγικό θέατρο: αεροπορικοί διάδρομοι, θαλάσσιες οδοί, ενεργειακές οδοί, γεωμετρία πληροφοριών και βρετανικές βάσεις που ήδη δέχονται πυρά. Η Ιερουσαλήμ κατανοεί τον χάρτη και ήδη ενεργεί για να αποτρέψει μια τέτοια ανάπτυξη.
Εάν η Άγκυρα επιλέξει να στρατιωτικοποιήσει τον κατεχόμενο βορρά, δεν θα πρέπει να υποθέσει ότι ο χάρτης θα παραμείνει παγωμένος. Το Ισραήλ θα μπορούσε να σταθεί στο πλευρό της Ελλάδας και της Κύπρου σε μια μελλοντική κίνηση για την απελευθέρωση του βορρά.
Το επεισόδιο του Ισκεντερούν δεν απέδειξε τίποτα. Παρουσιάστηκε ως απόδειξη ότι και η Τουρκία δεχόταν ιρανική επίθεση. Στη συνέχεια, αξιωματούχοι ενημέρωσαν ότι ο πύραυλος πιθανότατα κατευθυνόταν προς την Κύπρο.
Η ιστορία άλλαξε επειδή ο σκοπός δεν ήταν ποτέ η σαφήνεια. Ήταν η στρατηγική τοποθέτηση.
Η στρατηγική πραγματικότητα δεν άλλαξε: Η Τουρκία δεν αποτελεί μέρος της πίεσης στο Ιράν. Είναι μέρος του συστήματος που διατηρεί το Ιράν βιώσιμο. Η Άγκυρα δίνει στην Τεχεράνη ό,τι έχει μεγαλύτερη σημασία στον πόλεμο: πολιτική κάλυψη, επιχειρησιακό χώρο και χρόνο. Το Ιράν παραμένει η επείγουσα απειλή.
Η Άγκυρα δεν χρειάζεται το Ιράν για να κερδίσει. Χρειάζεται το καθεστώς για να αντέξει. Το Ιράν είναι χρήσιμο στην Άγκυρα ακριβώς επειδή τα προβλήματα δεν επιλύονται ποτέ.
Η μυθοπλασία του εγγυητή έχει καταρρεύσει – τόσο για την Άγκυρα όσο και για το Λονδίνο.
Ένας εγγυητής δεν καταλαμβάνει το κράτος που ισχυρίζεται ότι προστατεύει. Η Τουρκία κατέστρεψε τη συνταγματική τάξη που υποσχέθηκε να υπερασπιστεί και μετέτρεψε την εισβολή σε μόνιμο μοχλό πίεσης.
Η Βρετανία είχε εξουσία, ικανότητα και καθήκον το 1974. Επέλεξε την αδράνεια.
Το Λονδίνο διατήρησε κυρίαρχες βάσεις σε κυπριακό έδαφος. Η κυριαρχία χωρίς αποφασιστικότητα δεν αποτελεί εγγύηση.
Όταν αυτές οι βάσεις δέχονται πυρά και ακολουθεί δισταγμός, το ερώτημα απαντά από μόνο του: ποιο σκοπό εξυπηρετούν ακόμα πέρα από την αποκάλυψη της Κύπρου και τη διαφήμιση της βρετανικής παρέκκλισης; Το ζήτημα των F-16 είναι ακόμη πιο ξεκάθαρο.
Τα αμερικανικά αεροσκάφη δεν παρασχέθηκαν για να εδραιώσουν την κατοχή ή να προβάλουν καταναγκαστική αεροπορική ισχύ από κατασχεμένα εδάφη.
Εάν τα τουρκικά F-16 επιχειρούν από το βόρειο τμήμα της Κύπρου, αυτό μετατρέπεται από την τριβή στη συμμαχία σε ρήξη. Η απάντηση δεν είναι το άνοιγμα του προγράμματος F-35. Η απάντηση είναι η επιβολή. Η κατεχόμενη Κύπρος δεν μπορεί να γίνει μια ακόμη πλατφόρμα από την οποία η Άγκυρα νομιμοποιεί βία υπό την κάλυψη του ΝΑΤΟ. Όχι μετά τη Σομαλία. Όχι όσο η Τουρκία βοηθά στην προστασία του Ιράν. Όχι όσο οι βρετανικές βάσεις ήδη προσελκύουν πυρά.
Και όχι όσο η Άγκυρα συνεχίζει να δοκιμάζει αν η Δύση εξακολουθεί να έχει κόκκινες γραμμές – ή μόνο συνήθειες παράδοσης.»
0 Σχόλια