Kostas Grivas, To mathima ton Iranon stous Amerikanous

 Το βιβλίο "Defending Iran: From Revolutionary Guards to Ballistic Missiles" (2021) των Gawdat Bahgat και Anoushiravan Ehteshami προσφέρει μια λεπτομερή, αντικειμενική ανάλυση της αμυντικής στρατηγικής του Ιράν μετά την επανάσταση του 1979. Ιράν έναντι του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας. Πώς η σημερινή διακυβέρνηση του Προέδρου Τραμπ βρέθηκε εντελώς απροετοίμαστη όταν Πανεπιστημιακά βιβλία εξηγούν την στρατιωτική  τακτική του Ιράν; σημειώνει ο Καθηγητής  στον τομέα. «Θεωρία και Ανάλυσης Πολέμου» στην Στρατιωτική Σχολή. Ευελπίδων, Κύριος Κώστας Γρίβας που μεταξύ άλλων σημειώνει,



Έχουμε ξανασυζητήσει αυτά τα πράγματα. Κοιτάξτε να δείτε, Διάβαζα ας πούμε τώρα αυτές τις μέρες ή μάλλον δεν διάβαζα. Ξαναδιάβαζα τις σημειώσεις που είχα κρατήσει μελετώντας το Ιράν τα προηγούμενα χρόνια και διάβαζα λοιπόν, κοίταγα μάλλον έτσι κομμάτια που θα επισημάνει από μία μελέτη του 2021 που λέγεται Defending Iran, λοιπόν και μελετάει την πολεμική μηχανή και την πολεμική φιλοσοφία του Ιράν. Το οποίο βιβλίο αυτό δεν είναι ιρανικό, δεν είναι φιλοΙραννικό. Δεν θυμάμαι συγγραφείς είναι δύο περίεργα ονόματα. Ε, Αμερικανοί και οι δύο, αλλά μάλλον περσικής καταγωγής. Είναι Cambridge University Press. Είναι δηλαδή πανεπιστημιακό βιβλίο. Λοιπόν, ο ένας είναι καθηγητής στο National Defense University, στο Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας 

των Ηνωμένων Πολιτειών που ανήκει στο Πεντάγωνο και ο άλλος είναι καθηγητής στον Ντάραμ. Λοιπόν, ένα πολύ διάσημο πανεπιστήμιο. Και τι λένε λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι περιγράφουνε ακριβώς όλα αυτά που βλέπουμε σήμερα. Δεν είναι δηλαδή όταν και εγώ και άλλοι μιλάγαμε ότι το Ιράν έχει υπόγειες εγκαταστάσεις, έχει ασύμμετρες ικανότητες, έχει τον περιβόητο πόλεμο ψηφιδωτού, έχει το ένα, έχει το άλλο, έχει επενδύσει σε ικανότητες που να μην μπορούνε να προσβληθούν από τις συμβατικές δυνάμεις. Έχει ένα κομμάτι το οποίο είναι, έχει δύο στρατούς. Ο ένας είναι ο αναλώσιμος, ο πιο συμβατικός και ο άλλος ο ασύμμετρος είναι αυτός που θα κάνει τη δουλειά. ότι έχουν αποδεχτεί τις απώλειες και και δεν ήτανε κάτι κρυφό. Ήτανε κάτι το οποίο το επίσημο αμερικανικό κράτος, οι ένοπλες δυνάμεις κτλπ το γνωρίζανε. Τώρα γιατί πέσανε σε αυτή τη λούμπα ο Θεός στην ψυχή τους και γιατί εδώ στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που όταν τα λες αυτά τα πράγματα σε λένε ότι είσαι φιλοΙρανός ή δεν ξέρω και εγώ τι άλλο. Δείχνει ότι σε τι χαμηλό επίπεδο έχει φτάσει πλέον ένα κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας . Λοιπόν τι λένε λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι όταν το 1980 ο Σαντάμ Χουσείν. Ο Ιρακινός ηγέτης εισβάλλει αιφνιδιαστικά στο Ιράν στην και εισβάλλει στο στο νότο εκεί πέρα με 10 μεραρχίες και με εκατοντάδες άρματα μάχης. Λοιπόν, εισβάλλει λοιπόν με 10 μεραρχίες και με εκατοντάδες άρματα μάχης. Λοιπόν, οι Ιρανοί έχουνε ο στρατός τους έχει διαλυθεί γιατί ουσιαστικά έχει προκύψει η Ισλαμική επανάσταση και έχουνε να αντιτάξουν τα δύο ατελέστατες μεραρχίες και 120 άρματα. Όλα και όλα. Δηλαδή η αναλογία είναι περίπου 1 προς 10 υπέρ των Ιρακινών. Ακριβώς το γεγονός λένε οι δύο αυτοί συγγραφείς ότι ήτανε πολύ αδύναμη η άμυνα, ήτανε συντριπτικές οι δυνάμεις του επιτιθέμενου, συνεισέφερε στρατηγικά στην άμυνα του Ιράν γιατί εντάχθηκε μέσα σε αυτό το μύθο ότι είμαστε λίγοι, είμαστε, πολεμάμε λίγοι και αποφασισμένοι, έτοιμοι να θυσιαστούμε και πολεμάμε έναν άδικο επιτιθέμενο, έναν άδικο ηγέτη. Λοιπόν, ο ο Χουσείν λοιπόν με τις τεράστιες δυνάμεις που εξαπέλυσε εναντίον του διαλυμένου τότε Ιράν, ε, πήρε την εικόνα του Γιαζίντ και οι αποδυναμωμένες ιρανικές δυνάμεις, ακριβώς γιατί ήταν αποδυναμωμένες, λειτούργησαν πάρα πολύ πιο αποτελεσματικά και ενοποιήθηκε η αντίστασή τους με το συλλογικό έτσι φαντασιακό των Ιρανών και ακόμη και οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί του Σάχη που βγήκανε από τις φυλακές ενσωματώθηκαν σακριβώς σε αυτή την αφήγηση και πολέμησαν σκληρότατα. Και βέβαια δεν είναι μόνο η σιτική παράδοση, είναι και η αυτοκρατορική παράδοση του Ιράν. Είναι μια αίσθηση, επαναλαμβάνω, επίσης ξεχωριστής εθνοφιλετικής ταυτότητας που έχουν οι Πέρσες, που είναι βέβαια δεν είναι η μόνη εθνότητα, αλλά είναι η κυρίαρχη εθνότητα στο Ιράν. Οπότε κυριολεκτικά με βάση όλα αυτά που επαναλαμβάνω ήτανε πασίγνωστα και ιδιαίτερα στους Αμερικανούς που εκεί τα διαβάζαμε και εμείς δεν μπορώ να καταλάβω τι ακριβώς είχανε στο μυαλό τους οι Αμερικανοί όταν διέταξαν αυτή την επίθεση