Σε νέα τροχιά έντασης κινδυνεύουν να περιέλθουν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις, εκτιμά η Israel Hayom, σχολιάζοντας τα δημοσιεύματα που θέλουν τον Ρετζέπ Νταγίπ Ερντογάν να προωθεί το νομοθετικό σχέδιο για την επίσημη κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας». Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία στοχεύει στον αυθαίρετο προσδιορισμό των θαλάσσιων ζωνών της Τουρκίας, ενσωματώνοντας τις πάγιες αναθεωρητικές της θεωρίες περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο Πέλαγος, επισημαίνει το ισραηλινό Μέσο.
Το σχέδιο αυτό βασίζεται σε ερμηνείες για την υφαλοκρηπίδα που αντιβαίνουν ευθέως στις θεμελιώδεις αρχές του Δικαίου της Θάλασσας, ενώ επικαλείται και το παράνομο τουρκοιβυκό μνημόνιο του 2019, προκαλώντας την άμεση αντίδραση της Αθήνας, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και άλλων κρατών της περιοχής που θεωρούν τις αξιώσεις αυτές εντελώς ανυπόστατες, τονίζει το δημοσίευμα.
Ο κίνδυνος περικύκλωσης των νησιών και οι περιφερειακές συνέπειες
Η επίσημη υιοθέτηση μιας τέτοιας στρατηγικής εκτιμάται ότι θα κλιμακώσει κατακόρυφα την αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο, πλήττοντας άμεσα τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και της Κύπρου. Εάν οι τουρκικοί σχεδιασμοί υλοποιηθούν, οι συνέπειες θα είναι δραματικές, καθώς δεκάδες ελληνικά νησιά με εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους θα βρεθούν γεωγραφικά απομονωμένα και περικυκλωμένα από ύδατα που η Άγκυρα θα θεωρεί δική της επικράτεια. Παράλληλα, η τουρκική πλευρά επιχειρεί να χαράξει θαλάσσια σύνορα που θα εφάπτονται απευθείας με την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη του Ισραήλ, περιπλέκοντας ακόμη περισσότερο το ενεργειακό και γεωπολιτικό παζλ της περιοχής, αναφέρει.
Η διπλωματική απάντηση της Αθήνας
Η ελληνική διπλωματία αντέδρασε ξεκαθαρίζοντας ότι οι μονομερείς ενέργειες της γειτονικής χώρας στερούνται οποιασδήποτε νομικής βάσης και δεν παράγουν διεθνές δίκαιο. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Γιώργος Γεραπετρίτης, υπογράμμισε με νόημα ότι κάθε απόπειρα επιβολής τετελεσμένων και θαλάσσιων ορίων εκτός του διεθνούς νομικού πλαισίου είναι εκ των προτέρων καταδικασμένη σε αποτυχία.
Η ελληνική πλευρά τονίζει σταθερά ότι η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας αποτελεί δεσμευτικό εθιμικό δίκαιο για όλα τα κράτη, ανεξάρτητα από το αν η Τουρκία έχει αρνηθεί να την προσυπογράψει, και διαμηνύει ότι τα νησιά διαθέτουν πλήρη δικαιώματα σε υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, ενώ η κυριαρχία τους είναι ρητά κατοχυρωμένη από διεθνείς συνθήκες.
Από τη θεωρία στη «θεσμοθέτηση» του αναθεωρητισμού
Τα ελληνικά Μέσα Ενημέρωσης συνδέουν τη σχεδιαζόμενη νομοθεσία με μια γενικότερη έξαρση της τουρκικής προκλητικότητας, υπενθυμίζοντας πρόσφατα περιστατικά τριβής στη θαλάσσια ζώνη μεταξύ Αστυπάλαιας και Κω, καθώς και τις τουρκικές ενστάσεις για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο πλαίσιο αυτό, διπλωμάτες και αναλυτές στην Αθήνα κάνουν λόγο για μια προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει μια αναθεωρητική γεωπολιτική αφήγηση μέσω του εσωτερικού της δικαίου. Η τακτική αυτή, που συχνά περιγράφεται με τον όρο «Τουρκογραφία», επιχειρεί να συγκεράσει τη ναυτική στρατηγική, τις ενεργειακές διεκδικήσεις και την εθνική ταυτότητα, μετατρέποντας μια σειρά από παράνομες διεκδικήσεις σε επίσημο κρατικό δόγμα, καταλήγει το δημοσίευμα.
Πηγή φωτογραφίας: israelhayom.com
Social