Έναν χρόνο μετά την τελευταία στρατιωτική τους σύγκρουση, οι σχέσεις μεταξύ Ινδίας και Πακιστάν εισέρχονται σε νέα περίοδο έντασης, αυτή τη φορά με επίκεντρο την πρόσβαση στους υδάτινους πόρους της λεκάνης του ποταμού Ινδού.
Ο υπουργός Άμυνας του Πακιστάν, Χαουάτζα Μουχάμαντ Ασίφ, προειδοποίησε ότι η ασφάλεια των υδάτινων πόρων θα μπορούσε να εξελιχθεί σε αιτία πολέμου, εφόσον το Ισλαμαμπάντ θεωρήσει ότι απειλούνται ζωτικά εθνικά του συμφέροντα.
«Από τη στιγμή που θα αισθανθούμε ότι απειλείται η εθνική μας ασφάλεια – και το νερό αποτελεί μέρος αυτής της ασφάλειας – θα οδηγηθούμε σε πόλεμο με την Ινδία», δήλωσε σε τοπικό μέσο ενημέρωσης την Παρασκευή. Διευκρίνισε πάντως ότι οι τρέχουσες εξελίξεις δεν δικαιολογούν ακόμη στρατιωτική αντίδραση, όπως μεταδίδει το CNBC.
Οι δηλώσεις του έρχονται ενώ η Ινδία εντείνει τις προσπάθειές της για τον τερματισμό της 66χρονης Συνθήκης Υδάτων του Ινδού, η οποία παραμένει σε αναστολή μετά την περσινή σύγκρουση των δύο πυρηνικών δυνάμεων.
Στις 5 Ιουνίου, το ινδικό υπουργείο Εξωτερικών ξεκαθάρισε ότι η συνθήκη θα παραμείνει παγωμένη «μέχρι το Πακιστάν να σταματήσει πλήρως τη διασυνοριακή τρομοκρατία». Λίγες ημέρες αργότερα, ο υπουργός Υδάτινων Πόρων της Ινδίας, C.R. Patil, υιοθέτησε ακόμη σκληρότερη στάση, δηλώνοντας ότι η Νέα Δελχί εργάζεται ώστε «να σταματήσει η ροή των υδάτων του Ινδού προς το Πακιστάν» και ότι η γειτονική χώρα δεν θα λαμβάνει «ούτε μία σταγόνα νερού» τα επόμενα χρόνια.
Αν και η Ινδία δεν διαθέτει ακόμη την τεχνική δυνατότητα να διακόψει άμεσα τις ροές, οι αναλυτές εκτιμούν ότι η ρητορική αυτή είναι ιδιαίτερα ανησυχητική, καθώς υποδηλώνει ότι το νερό ενδέχεται να μετατραπεί σε εργαλείο πολιτικής και στρατηγικής πίεσης.
Τι προβλέπει η Συνθήκη Υδάτων του Ινδού
Η Συνθήκη Υδάτων του Ινδού ρυθμίζει τη χρήση των ποταμών της λεκάνης του Ινδού, η οποία μοιράζεται μεταξύ Ινδίας, Πακιστάν, Αφγανιστάν και Κίνας. Βάσει της συμφωνίας, η Ινδία έχει πλήρη πρόσβαση στους ανατολικούς ποταμούς της λεκάνης, ενώ το Πακιστάν διατηρεί δικαιώματα χρήσης στους δυτικούς.
Για το Πακιστάν, η σημασία της συνθήκης είναι ζωτικής σημασίας. Εννέα στους δέκα πολίτες της χώρας ζουν εντός της λεκάνης του Ινδού, ενώ τα ποτάμια της αρδεύουν πάνω από το 90% των καλλιεργειών και τροφοδοτούν το μεγαλύτερο μέρος της υδροηλεκτρικής παραγωγής. Και οι 21 υδροηλεκτρικοί σταθμοί της χώρας βρίσκονται στην περιοχή αυτή.
Όπως επισημαίνουν ειδικοί, η Ινδία δεν χρειάζεται καν να διακόψει πλήρως τη ροή του νερού για να προκαλέσει σοβαρές επιπτώσεις. Η μεταβολή του χρόνου απελευθέρωσης των υδάτων από φράγματα στους δυτικούς ποταμούς θα μπορούσε να πλημμυρίσει αγροτικές εκτάσεις κατά την περίοδο των σπορών ή, αντίθετα, να στερήσει κρίσιμες ποσότητες νερού κατά τις φάσεις άρδευσης, με καταστροφικές συνέπειες για τη γεωργική παραγωγή.
Σύμφωνα με αναλυτές, το Πακιστάν έχει ήδη αποστείλει τρεις επίσημες διαμαρτυρίες προς την Ινδία μέσα στο 2025 και το 2026 για ασυνήθιστες και απότομες μεταβολές στη ροή του ποταμού Τσενάμπ, ενώ το περιθώριο για διπλωματική επίλυση της διαφοράς φαίνεται να στενεύει επικίνδυνα.
Social