Ένα νέο, εξαιρετικά επικίνδυνο κεφάλαιο ανοίγει στη Βαλτική, καθώς η συζήτηση για την ενίσχυση της πυρηνικής αποτροπής του ΝΑΤΟ αποκτά ολοένα μεγαλύτερη διάσταση.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η Λιθουανία, η οποία έχει κινηθεί προς την αναθεώρηση των περιορισμών που εμποδίζουν την ανάπτυξη πυρηνικών όπλων και ξένων στρατιωτικών βάσεων στο έδαφός της. Η εξέλιξη αυτή συνδέεται άμεσα με τη νέα πραγματικότητα ασφαλείας που έχει δημιουργηθεί στην ανατολική πτέρυγα της Συμμαχίας.
Η ΒΑΛΤΙΚΗ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ
Η πιθανότητα παρουσίας αμερικανικών πυρηνικών δυνατοτήτων σε χώρες της ανατολικής Ευρώπης δεν αποτελεί πλέον απλώς θεωρητική συζήτηση.
Αναλύσεις έχουν εξετάσει την Πολωνία, τη Φινλανδία και τη Λιθουανία ως πιθανούς χώρους για ενίσχυση της πυρηνικής αποτροπής του ΝΑΤΟ, σε μια προσπάθεια να σταλεί σαφές μήνυμα προς τη Μόσχα.
Μια τέτοια εξέλιξη, ωστόσο, θα άλλαζε δραματικά τη στρατηγική εικόνα στην περιοχή.
Η απόσταση ανάμεσα στις υποδομές του ΝΑΤΟ και στη Ρωσία θα γινόταν ακόμη μικρότερη, ενώ το Καλίνινγκραντ θα αποκτούσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία στον σχεδιασμό και των δύο πλευρών.
Η ΜΟΣΧΑ ΒΛΕΠΕΙ «ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ»
Η Ρωσία έχει ήδη προειδοποιήσει ότι η εγκατάσταση πυρηνικών όπλων στη Βαλτική δεν θα ενίσχυε την ασφάλεια αλλά, αντίθετα, θα αύξανε σημαντικά τον κίνδυνο μιας ανεξέλεγκτης κλιμάκωσης.
Η ρωσική πλευρά θεωρεί ότι η περαιτέρω στρατιωτικοποίηση της περιοχής μεταβάλλει τις ισορροπίες και δημιουργεί ένα νέο περιβάλλον αντιπαράθεσης.
Και όσο οι δύο πλευρές μετακινούν στρατιωτικές δυνατότητες πιο κοντά η μία στην άλλη, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ενός λάθους υπολογισμού.
ΤΟ ΚΑΛΙΝΙΝΓΚΡΑΝΤ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ
Το ρωσικό Καλίνινγκραντ αποτελεί εδώ και χρόνια έναν από τους πιο ευαίσθητους στρατηγικούς κόμβους της Ευρώπης.
Βρίσκεται ανάμεσα σε κράτη του ΝΑΤΟ και αποτελεί ρωσικό θύλακα με ιδιαίτερη στρατιωτική σημασία.
Γι’ αυτό και οποιαδήποτε μεταβολή στη στρατιωτική παρουσία της Συμμαχίας στη Λιθουανία και στις υπόλοιπες χώρες της Βαλτικής αντιμετωπίζεται στη Μόσχα ως εξέλιξη που μπορεί να έχει άμεσες συνέπειες για τη ρωσική άμυνα.
Η ΕΥΡΩΠΗ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΕ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΑΠΟΤΡΟΠΗΣ
Η ένταση στη Βαλτική δεν εξελίσσεται σε κενό.
Το ΝΑΤΟ βρίσκεται αντιμέτωπο με μια σειρά από περιστατικά που οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις συνδέουν με ρωσικές υβριδικές επιχειρήσεις, σαμποτάζ και απόπειρες αποσταθεροποίησης. Παράλληλα, η Συμμαχία ενισχύει την επιτήρηση και την προστασία κρίσιμων υποδομών.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η πυρηνική αποτροπή επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο.
Δεν πρόκειται απαραίτητα για άμεση προετοιμασία πολέμου. Πρόκειται όμως για μια σαφή μετατόπιση της ευρωπαϊκής στρατηγικής σκέψης προς την κατεύθυνση της ισχυρότερης αποτροπής.
ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι η πυρηνική αποτροπή λειτουργεί μόνο όσο οι αντίπαλες πλευρές θεωρούν ότι το κόστος μιας σύγκρουσης θα είναι καταστροφικό.
Όταν όμως στρατιωτικές δυνάμεις, όπλα και υποδομές μετακινούνται ολοένα πιο κοντά μεταξύ τους, τα περιθώρια λάθους περιορίζονται.
Η Λιθουανία θέλει περισσότερη ασφάλεια. Το ΝΑΤΟ θέλει ισχυρότερη αποτροπή. Η Ρωσία βλέπει γύρω της μια ολοένα πιο στρατιωτικοποιημένη ανατολική πτέρυγα.
Και κάπου ανάμεσα σε αυτές τις τρεις πραγματικότητες βρίσκεται η Βαλτική.
Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν είναι μόνο πόσο ισχυρή θα γίνει η αποτροπή, αλλά αν η κούρσα εξοπλισμών θα καταφέρει τελικά να αποτρέψει έναν πόλεμο ή θα κάνει την Ευρώπη ακόμη πιο ευάλωτη σε μια επικίνδυνη αλυσίδα κλιμάκωσης
Social