Πώς «θάφτηκε» ο ΟΠΕΚΕΠΕ μια ανάσα πριν τον Δεκαπενταύγουστο
Η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι απλώς ένα ακόμη σκάνδαλο διασπάθισης κοινοτικών πόρων. Είναι η ανατομία μιας θεσμικής συγκάλυψης που πραγματοποιήθηκε με χειρουργική ακρίβεια χρόνου και η ημερομηνία λέει από μόνη της όλη την ιστορία.
14 Αυγούστου 2022. Παραμονή του Δεκαπενταύγουστου. Η μεγαλύτερη θρησκευτική εορτή του καλοκαιριού, η κορύφωση των διακοπών, η στιγμή που η Ελλάδα κλείνει για τέσσερις ημέρες. Δικαστήρια άδεια, υπουργεία ερημωμένα, ΜΜΕ σε ρυθμό αργίας, πολίτες στα νησιά.
Σε αυτό ακριβώς το χρονικό «παράθυρο εξαφάνισης» όπου κανένας δεν παρακολουθεί, κανένας δεν ρωτά, κανένας δεν διαμαρτύρεται εκδίδεται η υπ’ αριθμόν 602/2022 απόφαση του Συμβουλίου Εφετών Αθηνών.
Μια απόφαση που με μια μονοκοντυλιά τερμάτισε τις τηλεφωνικές παρακολουθήσεις 16 στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ και έθαψε για τρία ολόκληρα χρόνια το μεγαλύτερο σκάνδαλο επιδοτήσεων της δεκαετίας.
Σύμπτωση; Δύσκολα.
Τι είχε στα χέρια του το δικαστικό συμβούλιο
Ας είμαστε σαφείς για το τι απορρίφθηκε εκείνη την παραμονή Δεκαπενταύγουστου:
Δικογραφία 14 μηνών έρευνας από τις Εσωτερικές Υποθέσεις της ΕΛ.ΑΣ. (26 Ιουλίου 2021 – Απρίλιος 2022)
Διαδοχικές νόμιμες παρακολουθήσεις 16 στελεχών του Οργανισμού
Καταγεγραμμένες συνομιλίες κυβερνητικών βουλευτών που παρενέβαιναν για «χαριστικές πράξεις»
Ανώνυμες αλλά τεκμηριωμένες καταγγελίες για ψευδοκτηνοτρόφους που «παίρνουν πολλά εκατομμύρια κάθε χρόνο, χωρίς καν να γνωρίζουν πού είναι οι εκτάσεις που δηλώνουν»
Και η απόφαση; Λακωνική και αφοπλιστική: «τα καταγγελλόμενα ούτε κατ’ ελάχιστον δεν έχουν ως τώρα ενισχυθεί».
Το ίδιο ακριβώς υλικό, τέσσερα χρόνια αργότερα, οδήγησε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ζητήσει την άρση ασυλίας 13 βουλευτών της ΝΔ, με την έρευνα να επεκτείνεται σε άλλα 5-7 πολιτικά πρόσωπα. Τα ίδια στοιχεία. Ο ίδιος φάκελος. Διαφορετική όμως πολιτική βούληση.
Πρώτον, οι παρακολουθήσεις γίνονταν στον αέρα χωρίς επιτόπιες έρευνες στον ΟΠΕΚΕΠΕ, χωρίς κατασχέσεις ηλεκτρονικών αρχείων, χωρίς συνδυαστική αξιοποίηση του υλικού. Μια έρευνα μονοδιάστατη που, παραδόξως, στρεφόταν αποκλειστικά στον «χρηματισμό στελεχών» αγνοώντας, σύμφωνα με τις μαρτυρίες αξιωματικών στα «ΝΕΑ», με «αδιαφορία» τις πολιτικές παρεμβάσεις.
Δεύτερον, στην τελική αναφορά της η ΕΛ.ΑΣ. ανέφερε τα ονόματα των βουλευτών αλλά όχι την πολιτική τους ιδιότητα. Πρόκειται για παράλειψη που μετατρέπει την «πληροφορία» σε ψιλά γράμματα. Δικαστικές πηγές παραδέχονται σήμερα ότι «δεν συνεκτιμήθηκαν τα περί εμπλοκής βουλευτών» πώς, άλλωστε, να συνεκτιμηθούν όταν δεν επισημαίνονται;
Τρίτον, η χρονική επιλογή. Όταν η ΕΛ.ΑΣ. ζητά παράταση τον Απρίλιο και η απόρριψη έρχεται στις 14 Αυγούστου, υπάρχουν δύο εκδοχές: είτε το σύστημα δουλεύει με αξιοζήλευτη βραδύτητα ακριβώς όταν χρειάζεται, είτε κάποιος επέλεξε προσεκτικά τη στιγμή να βάλει την ταφόπλακα.
Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ θα μπορούσε να είχε αποκαλυφθεί τον Αύγουστο του 2022. Η ΕΛ.ΑΣ. το ζήτησε. Τα στοιχεία υπήρχαν. Οι συνομιλίες βουλευτών ήταν καταγεγραμμένες. Αντ’ αυτού, τρία χρόνια μετά, χρειάστηκε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, δηλαδή η Λάουρα Κοβέσι και όχι η ελληνική Δικαιοσύνη για να ανοίξει αυτός ο φάκελος που είχε κλείσει με τόση «τύχη» την παραμονή της Παναγίας.
Δεν είναι μόνο θέμα δικαστικής ευθύνης. Είναι θέμα κουλτούρας ατιμωρησίας που εκμεταλλεύεται κάθε ραγάδα του συστήματος… από τη διατύπωση των αναφορών της αστυνομίας έως την επιλογή της εορταστικής ημερομηνίας έκδοσης κρίσιμων αποφάσεων. Είναι το ελληνικό «πάρε-δώσε» στην πιο εκλεπτυσμένη του εκδοχή.
Ποιος εισηγήθηκε την απόρριψη; Γιατί το πολιτικό σκέλος του φακέλου «δεν συνεκτιμήθηκε»; Και κυρίως, ποιος ωφελήθηκε από τα τρία χαμένα χρόνια;
ΠΗΓΗ voicenews.gr
Social